T.R.I.P.
Tussen Ruimte Illusie en Pracht
Mijn derde ontwerp voor het bloemencorso Zundert, ditmaal alleen. Het ontwerp was goed voor 568 punten en een vijfde prijs.
Een vrije vertaling van een gevoel
”Een koppeltje heeft samen geëxperimenteerd met het gebruik van hallucinerende drugs. Ze beleven een extase waardoor ze zich bevinden op een plek Tussen Ruimte, Illusie en Pracht.”
Het meest bewerkelijke ontwerp van de afgelopen jaren.
Het complete project bleek vooraf gemakkelijker dan dat het uiteindelijk was. Extreme vormgeving, veel beweging en dan ook nog figuranten in de wagen. Waarom zou je jezelf dit aan doen? Laat ik het simpel verwoorden. Aan de voorzijde leek het makkelijk te doen, werken vanaf een 3D model en onderin veel ruimte voor vrije vormgeving. Het middelste deel zou ook dusdanig dicht vallen zodat er ruimte zou zijn voor duwers en alle techniek.
Niets was minder waar.
De haren bovenop de hoofden van de personen bleken een gigantisch project met meerdere iteraties, onderin kon je bezig blijven met opvullen, sommige delen pasten niet meer nadat we naar achter begonnen te vorderen en ga zo maar door. De bouw schoot door deze projecten niet echt op waardoor alles opschoof, met als eindresultaat dat het schilderen enorm snel moest gebeuren. Iets waar ik van te voren graag mijn tijd voor had genomen, vanwege de complexiteit van het schilderwerk. Het was een enorm kunstwerk van 19 meter waar geen eind aan leek te komen.
Uiteindelijk rond een uur of 10 s’ochtends terwijl we nog met een grote club mensen stonden te werken moesten we gaan rijden. Hij was ‘af’. Dan zijn de verlossende woorden aan het eind van de middag dat we een vijfde plek verdiend hebben nog zoeter.
Hard werken en karakter tonen.
Wat heb ik hieruit geleerd? Nooit opgeven. Ik had een visie met dit ontwerp en daar moest en zou ik aan vast houden. Bepaalde keuzes zorgden hiervoor misschien voor wat meer werk, maar het heeft allemaal bijgedragen aan het eindresultaat.